Książka Ibn Warraqa „Dlaczego nie jestem muzułmaninem?” czekała ponad dziesięć lat na swojego wydawcę w Polsce. Dziś można ją kupić za pośrednictwem strony Euroislam.pl i w wybranych księgarniach w całym kraju. Wstęp do polskiego wydania napisał Andrzej Koraszewski z portalu Racjonalista.pl, działacz opozycyjny, dziennikarz paryskiej „Kultury”. Przedtem odniosła ogromny sukces w Europie Zachodniej i Stanach Zjednoczonych, wywołując publiczną debatę - wyrażali się o niej z uznaniem lewicowy premier Czech i konserwatywny publicysta „Spectatora”.

Ibn Warraq pochodzi z Pakistanu. Wzrastał w środowisku muzułmańskim. Islam nie ma przed nim tajemnic. Po reakcji świata islamskiego na książkę Salmana Rushdiego porzucił religię i stał się jednym z najważniejszych rzeczników zeświecczenia islamu. Założył Instytut Sekularyzacji Społeczeństwa Islamskiego (ISIS). Działa na rzecz przestrzegania praw człowieka w świecie islamu. Otwarcie krytykuje idee świętej wojny, muzułmański patriarchat i brutalne kary wymierzane za łamanie islamskiego prawa szariatu.

Ibn Warraq to nieprawdopodobny erudyta i świetny pisarz, który ukazuje nam współczesne dylematy muzułmańskiego świata w najbardziej przejrzysty dla nas sposób. Jest nie tylko doskonałym znawcą historii i kultury islamu, ale również historii i kultury Zachodu. Przybliża i pozwala zrozumieć tamtą rzeczywistość – pisze we wstępnie do polskiego wydania współpracownik paryskiej „Kultury” i były dziennikarz polskiej sekcji BBC Andrzej Koraszewski, porównując autora do rosyjskich dysydentów z początku lat 70, którzy zwalczani we własnej ojczyźnie, jednocześnie ignorowani byli przez zachodnie elity.

Pozycja ta pozwala lepiej zrozumieć argumenty aktywistów zwalczających religijny terror spod znaku islamu zarówno tych w Europie, jak i świecie muzułmańskim. Polaków zaś ostrzega przed naiwnością i błędami popełnionymi przez zachodnie społeczeństwa w imię ideologii multikulturalizmu, cynicznie wykorzystywanej przez politycznych koniunkturalistów i wielu muzułmańskich kaznodziejów, którzy chętnie wprowadziliby islam w całej Europie.

Książka przełamująca tabu. Wolna do politycznej poprawności. Otwarcie mówi o tym, o czym wielu najchętniej by milczało.

--------------

Dziś na Zachodzie toczy się ostry spór, właściwie wojna, pomiędzy działaczami praw człowieka i humanistami broniącymi demokratycznych wartości naszego kręgu kulturowego z jednej strony, a skrajną lewicą i poprawnymi politycznie mediami promującymi tzw. wielokulturowość, w tym głównie ekspansję radykalnego islamu, z drugiej. W Polsce, gdzie te kwestie dopiero szukają swego miejsca w debacie publicznej, książka Ibn Warraqa może przyczynić się do tego, żeby ten spór nie stał się wojną, lecz rzeczową dyskusją.

Ocalił mnie kowal Izabeli Czajki-Stachowicz – znakomita powieść i jedno z najbardziej niezwykłych świadectw Holokaustu.

Wybucha II wojna światowa. Bella, ozdoba międzywojennych salonów Berlina, Paryża i Warszawy, trafia do getta. Dzięki staraniom męża, Jerzego Gelbarda, który przekupuje wpływowego gestapowca, tuż przed likwidacją getta w stolicy zostaje przeprowadzona do otwockiego, które rzekomo ma ocaleć. Wkrótce jednak i tutaj zaczyna się rzeź. Bella, cudem unikając kul, ukrywa się w rowie ciągnącym się wzdłuż kolczastych drutów. Tam dostrzega ją Danusia, córka kowala z pobliskiego Dobrzyńca, i pomaga uciec. Sam kowal daje Belli schronienie i melduje ją pod nazwiskiem swojej warszawskiej siostry, Stefanii Czajki. Gdy zawistny sąsiad kowala rozpozna w niej Żydówkę, obie z Danusią wrócą do Otwocka, by tam doczekać końca wojny.

Mimo złowrogiej scenerii książka skrzy się humorem. Bella nie przestaje fantazjować w żadnych okolicznościach. Jest jak Szeherezada – opowiada, aby ocaleć.

Izabela Czajka-Stachowicz (1893–1969) – polska pisarka. Pochodziła z szanowanej żydowskiej rodziny Szwarców, była stryjeczną wnuczką zgierskiego myśliciela Izuchera Mosze Szwarca (Schwartza). Kronikarka życia międzywojennej bohemy, przyjaciółka i muza artystów i pisarzy, m.in. Witkacego, Broniewskiego, Iwaszkiewicza. Studiowała w Warszawie, Berlinie i Paryżu. Debiutowała w 1937 roku reportażem Moja podróż: Szlakiem Południa, wydanym pod pseudonimem Iza Bell. W czasie wojny, po ucieczce z getta, pod nazwiskiem Stefania Czajka wstąpiła do partyzantki ludowej. W 1946 roku jako Izabela Gelbard wydała tom poezji Pieśni żałobne Getta. Największy rozgłos zyskały jej powieści autobiograficzne, m.in. Ocalił mnie kowal (1956), Lecę w świat (1958), Małżeństwo po raz pierwszy (1962; W.A.B. 2012), Nigdy nie wyjdę za mąż (1966; W.A.B. 2012), Dubo... Dubon... Dubonnet (1970; W.A.B. 2012).

Rewolucja nie dokonuje się przez akty przemocy, a przez zakwestionowanie powagi – najgłębszym i jedynym sensownym buntem jest nie brać udziału.

Jacek Dehnel

Młodszy księgowy.

O książkach, czytaniu i pisaniu

Kiedy miałem lat sześć, nie chciałem być strażakiem ani żołnierzem, ale gdyby mnie kto spytał, czy chciałbym zostać krytykiem literackim, to z pewnością też bym zaprotestował- pisze Jacek Dehnel we wstępie do swej najnowszej książki.

Błyskotliwość, rozległa wiedza i swoboda łączenia spraw, zdawałoby się, odległych, dystans do siebie i znakomite poczucie humoru - Dehnel jest równie dobrym felietonistą, jak prozaikiem i poetą.

Jacek Dehnel – poeta, prozaik, tłumacz, malarz. Autor m.in. powieści Lala (W.A.B. 2006) i Saturn (W.A.B. 2011), tomu opowiadań Rynek w Smyrnie (W.A.B. 2007), zbioru czterech minipowieści Balzakiana (W.A.B. 2008) oraz zbioru szkicówFotoplastikon (W.A.B. 2009). Ukazało się niemieckie, hebrajskie, włoskie, słowackie, węgierskie, tureckie, chorwackie, hiszpańskie i litewskie tłumaczenie Lali, przygotowywany jest przekład na język portugalski. Saturna zaś przełożono na angielski i niderlandzki; wkrótce tłumaczenie niemieckie, włoskie, węgierskie, słowackie i francuskie.

Jacek Dehnel jest laureatem m.in. Nagrody im. Kościelskich i Paszportu „Polityki”. Jego książki były nominowane do nagród „Nike”, „Cogito” i „Angelus”.

Drugi tom perypetii sympatycznego rodzeństwa, czyli tytułowych Kuby i Meli. Rodzice mało co rozumieją – to już wiemy. Posiadanie starszego brata/młodszej siostry (niepotrzebne skreślić) bywa uciążliwe. Ale każdy kolejny dzień to nowa przygoda i nawet jeśli czasem się ze sobą nie zgadzamy i kłócimy, to przecież i tak się kochamy. Pełna humoru i nie pozbawiona ironii książka o codziennym życiu i przygodach pewnej polskiej rodziny z obrazkami znanego satyryka, Henryka Sawki. Lektura nie tylko dla dzieci! Rekomendujemy również dorosłym, pod warunkiem, że potrafią zachować dystans do samych siebie.

Wydawca: Wydawnictwo Astra Kraków

Liczba stron: 640

Format: 150 x 235 mm

Oprawa: twarda

ISBN: 978-83-89981-50-5

Opis książki

Uznany historyk, G.J. Meyer, prezentuje nowatorskie spojrzenie na osławioną dynastię Tudorów, w której znalazło się kilka z najbardziej zagadkowych postaci, jakie kiedykolwiek rządziły krajem. W 1485 r. Henryk Tudor przypłynął z Francji, aby wyrwać koronę z rąk rodu, który rządził Anglią od niemal czterystu lat. Pięćdziesiąt lat później jego syn Henryk VIII postanowił zdobyć jeszcze większą władzę i zostawił po sobie okrutne dziedzictwo, które rujnowało życie jego dzieci i zagroziło losowi kraju. Edward VI, żarliwy zwolennik reformy angielskiego Kościoła zmarł, nim udało mu się zrealizować swoje marzenie. Maria I, upokorzona córka Katarzyny Aragońskiej, bezskutecznie próbowała odbudować potęgę Kościoła katolickiego, natomiast Elżbieta I poświęciła swoje osobiste szczęście jednej tylko sprawie – własnemu przetrwaniu. Książka Tudorowie pokazuje grzeszników i świętych, tragedie i triumfy, górnolotne marzenia i ponure zbrodnie, które cechowały tę fascynującą epokę.

Notka o autorze

G.J. Meyer jest z zawodu pisarzem. Jego artykuły ukazują się w The New York Times, Los Angeles Times, The Boston Globe, Harper’s oraz wielu innych pismach i magazynach. Podczas pracy dla St. Louis Post-Dispatch Uniwersytet Harvarda przyznał mu stypendium Niemana. Jest autorem prac A World Undone, The Memphis Murders (za którą otrzymał nagrodę Edgara w kategorii literatura faktu) oraz Executive Blues. Meyer mieszka w Anglii.

Wydawca: Wydawnictwo Astra Kraków

Liczba stron: 546

Format: 150 x 235 mm

Oprawa: twarda

ISBN: 978-83-89981-51-3

Opis książki

Publikacja ta to najlepsze i najdokładniejsze studium Anny Boleyn, jakie kiedykolwiek ukazało się na światowym rynku wydawniczym. Autor, Eric Ives, zagląda dosłownie „pod każdy kamyk”, starając się dotrzeć do prawdy. Nigdy jeszcze historia Anny Tysiąca Dni nie została sportretowana z taką pieczołowitością. Największą siłą publikacji jest zrozumienie dla finezji, z jaką XVI-wieczne arystokratki wpływały na politykę i jak ten wpływ wyglądał w praktyce. Ivesowi udaje się ukazać pełnię ludzkiego dramatu, jakim przesiąknięta jest historia Anny, naświetlając przy tym zarówno wewnętrzną dynamikę dworu Tudorów, jak i jego miejsce w największych wydarzeniach związanych z reformacją i polityką europejską. Tworzy wiarygodny portret bohaterki, prezentując spójną i przejrzystą wersję wydarzeń, które doprowadziły do śmierci Anny Boleyn.

Notka o autorze

Eric Ives (1931–2012) był profesorem wydziału Historii Anglii Uniwersytetu w Birmingham. Jest autorem obszernych prac na temat epoki Tudorów oraz historii prawa i rozwoju współczesnej edukacji wyższej. W 2001 roku otrzymał Order Imperium Brytyjskiego za swoje zasługi dla historii i Uniwersytetu Birmingham.

W 1967 roku Jean Genet, największy skandalista literacki powojennej Francji, załamany serią samobójstw i śmierci bliskich mu osób wpada w głęboką depresję. Gdy dochodzi do siebie po nieudanej próbie samobójczej, zjawiają się u niego członkowie prześladowanej afroamerykańskiej organizacji Czarne Pantery z prośbą o pomoc. Tak zaczyna się ostatnia przygoda wiecznego buntownika i outsidera.
W kolejnych latach kilkakrotnie odwiedza USA, a także spędza ponad pół roku w palestyńskich obozach w Jordanii. Staje się „zakochanym jeńcem” rewolucji, jednocześnie w pełni oddanym walce i krytycznym co do jej medialnego wymiaru.
Te dwa spotkania przywracają go do życia. Kiedy w 1982 roku na własne oczy ogląda ofiary masakry w Sabrze i Szatili, postanawia po czterdziestu latach powrócić do pisania prozy i po raz kolejny stanąć po stronie wykluczonych i prześladowanych.

"Zakochany jeniec" ukończony przez Geneta na krótko przed śmiercią, ukazał się w 1986 roku.