We Lwowie trwa festiwal lalek. Ktoś szykuje krwawy spektakl…

W letni poranek 1938 roku, w dawnej stolicy Galicji znaleziono drastycznie oszpecone ciało bankowego kasjera. Tajemnicę zabójstwa próbuje rozwikłać dziennikarz Jakub Stern. Własnym tropem podąża jego redakcyjna koleżanka, intrygująca i sprytna Wilga de Brie oraz pewien inspektor policji.

W willi na peryferiach miasta Jakub z Wilgą znajdują kryjówkę mordercy, pełną dziwnych marionetek do złudzenia przypominających żywe istoty. Jedną z nich Stern zabiera ze sobą, znajduje w niej pamiętnik, który może być kluczem do rozwiązania zagadki. Wkrótce giną dyrektor teatru lalek i młodziutka aktorka Mimi. Czy coś łączy te morderstwa?

Paweł Jaszczuk(ur. 1954) –

dramaturg i prozaik. Twórca kryminałów o lwowskim dziennikarzu Jakubie Sternie.

Opublikowałpowieści: „Sponsor”, „Honolulu”i „Testament”, a także zbiór opowiadań „Ararat”.Jest również autorem sztuk scenicznych („Aktorski pasjans”, „Moja siostra Stella”) oraz słuchowiska „Prywatka”. Mieszka w Olsztynie.

W 2005 roku za kryminał „Foresta Umbra” otrzymał prestiżową Nagrodę Wielkiego Kalibru.

tytuł oryginału: Chinmoku Hakubutsukan, przekład z japońskiego: Anna Horikoshi

Zgłębianie mrocznych namiętności to coś, w czym Ogawa osiągnęła niepokojącą biegłość.

„The New York Times”

Młody muzealnik przyjeżdża do prowincjonalnego miasteczka, by na zlecenie pewnej starszej pani utworzyć muzeum. Chodzi o kolekcję pamiątek, które kobieta gromadziła od dzieciństwa: niewiele wartych przedmiotów, które łączy tylko jedno – wszystkie zostały ukradzione właścicielom tuż po ich śmierci, nie zawsze naturalnej. Wśród setek rekwizytów znajdują się między innymi mumia psa, wypchana sowa, sekator zmarłego po upadku z drabiny ogrodnika, krążek domaciczny zamordowanej przed laty prostytutki, czy aluminiowe tubki po farbie, która stała się ostatnim pożywieniem umierającej z głodu malarki. Muzealnik ma nie tylko skatalogować wszystkie pamiątki i spisać ich historie – do jego zadań należy także pozyskiwanie nowych eksponatów. I choć początkowo czuł się nieswojo, coraz bardziej fascynuje go obsesja staruszki. To, co miało być sprzeciwem wobec zapomnienia, stopniowo staje się niebezpiecznym fetyszyzmem. A śmierci, nie zawsze naturalnej, jest w miasteczku coraz więcej...

Przeplatające się w tej historii piękno i przemoc Ogawa opisuje spokojnym, przejrzystym językiem. Między eleganckimi zdaniami pełno jednak niedopowiedzeń i wymownego milczenia.

Język prosty, chłodny i zdystansowany, a jednocześnie dojrzały. Poruszające obrazy i wizje. Thriller
i dzieło filozoficzne w jednym.

www.amazon.de
 

Yoko Ogawa potrafi w subtelny, a zarazem przenikliwy sposób opisać mechanizmy ludzkiej psychiki.

Kenzaburo Oë

Intrygująca proza. Rytmiczny wzrost napięcia przypomina najlepsze muzyczne crescendo.

„Elle” 

Yoko Ogawa (ur. 1962) – pisarka japońska, autorka przeszło dwudziestu książek. Publikuje od 1988 roku. Laureatka wielu japońskich nagród literackich, m.in. nagrody im. Akutagawy (1990), której teraz jest jurorką, nagrody Yomiuri (2004) i nagrody im. Tanizakiego (2006). W 2005 roku na podstawie jednej z jej powieści powstał francuski film L’Annulaire w reżyserii Diane Bertrand, z muzyką Beth Gibbons. Książki Ogawy zostały przetłumaczone na wiele języków, m.in. angielski, francuski, niemiecki i włoski. W 2011 roku nakładem W.A.B. ukazała się powieść Miłość na marginesie.

To powieść z kluczem. Można ją porównać do książki „Diabeł ubiera się u Prady”. Różnica jest taka, że Lauren Wiesberger opisała redakcję magazynu o modzie, natomiast Joanna Żebrowska… kulisy tabloidu.

Książka zrodziła się z doświadczeń dziennikarskich autorki. Obrazuje w satyryczny sposób to, co jest skrywane za barwną fasadą poczytnego pisma. Obnaża grzeszki dziennikarzy tabloidów, mechanizmy oszukiwania czytelników i manipulowania nimi. Wyjaśnia w jaki sposób powstają wyssane z palca materiały.

Edyta, młoda freelancerka, absolwentka studiów dziennikarskich, marzy o karierze publicystki poważnego pisma. Los rzuca ją jednak do brukowca. Bohaterka musi nauczyć kota latać, wcielić się w prostytutkę, przeistoczyć się w zakonnicę i nakłonić Polaków do obchodów „dnia szczytowania seksualnego”. Życie prywatne funduje Edycie kolejne niespodzianki. Czy uda się jej przechytrzyć los i zatrzymać przy sobie mężczyznę swoich marzeń?

Klas Östergren po raz pierwszy w Polsce

Od wielu lat Klas Östergren codziennie o ósmej rano wchodzi do swojego gabinetu i na wyprodukowanej jeszcze w latach 60. maszynie marki Facit Privat pisze aż do godziny siedemnastej. Jest jednym z najpopularniejszych szwedzkich pisarzy średniego pokolenia. Powieść „Gentlemani”, która przyniosła mu miłość czytelników i uznanie krytyki, ukaże się w grudniu nakładem krakowskiego wydawnictwa DodoEditor.

Klas Östergren (ur. 1955 w Sztokholmie) jest autorem osiemnastu powieści, kilku tomów opowiadań, scenariuszy telewizyjnych i filmowych, wreszcie licznych przekładów, w tym wybranych dramatów Henryka Ibsena i powieści J.D. Salingera.

Zadebiutował powieścią „Attila” w 1975 r. Pięć lat później pojawili się „Gentlemani” (1980), których zasadnicza część fabuły rozgrywa się w okresie rewolucji 1968 roku, pod koniec lat 60. i na początku lat 70. Szeroka panorama społeczna jest tłem dla osobliwych i często humorystycznych przygód dwóch bohaterów, braci Henry’ego i Lea Morganów, którym towarzyszy narrator – wierny Sancho Pansa relacjonujący ich dziwaczne przypadki.

Ta dobrze skonstruowana powieść sensacyjna daje jednocześnie wgląd w ciemniejsze strony politycznego i gospodarczego życia skandynawskiego państwa dobrobytu, a miłośnicy kryminałów Henninga Mankella i Stiega Larssona odnajdą tu niejedno podobieństwo.

Krytycy podkreślają talent Östergrena do oddawania „ducha czasów”, do wplatania w rozległe narracje mnóstwa drobnych szczegółów świetnie rozpoznawalnych dla tych, którzy pamiętają opisywane przez niego czasy i wywołujących u czytelników sentymentalny rezonans. Autor „Gentlemanów” został zaproszony również do udziału w publikacji międzynarodowej serii mitów, do której polskim przyczynkiem jest powieść „Anna In w grobowcach świata” Olgi Tokarczuk.

Klas Östergren mieszka z dziećmi i żoną w osadzie Kivik na południowym cyplu Szwecji, w prowincji Skania.

---------------------------------------------------------------------------

Studio Wydawnicze DodoEditor – nieznane tropy myśli

Naszym celem jest publikowanie książek z różnych kręgów kulturowych i społecznych. Interesują nas teksty nowe, wychodzące poza ramy tradycyjnych gatunków literackich i dyscyplin naukowych. Zapewniamy im nowoczesną oprawę. Z siedzibą w Krakowie, pracujemy w mentalnej podróży.

Nieobjęta ziemia była pierwszym tomem wierszy, notatek, przekładów i epigrafów powstałym po przyznaniu Miłoszowi Nagrody Nobla w październiku 1980 roku. Można go czytać również jako idealny dziennik „podróżnego świata” z lat 1981–1984. Jego scenerią są między innymi: Muzeum Prado w Madrycie, Paryż, Korsyka, żółty rower zobaczony w Szwecji, amerykańskie stany Massachusetts, New Hampshire, Kalifornia, Kyoto w Japonii, a także nieobjęta ziemia pamięci: Krasnogruda, Grodno, Piazza San Marco, park nad Prypecią…

Po powrocie z urlopu Carl Mørck, szef Departamentu Q , zastaje swojego asystenta Assada zagrzebanego w aktach starej, zamkniętej sprawy. Mimo że zapadł wyrok, ktoś ciągle podrzuca dowody świadczące, że w zbrodnię zamieszana jest grupa prominentów. Dalsze śledztwo wymaga przeciwstawienia się skorumpowanym strukturom w polityce i policji. Rozpoczyna się polowanie z nagonką…

JUSSI ADLER-OLSEN (ur. 1950 roku w Kopenhadze)

Popularność zdobył dzięki serii powieści kryminalno-sensacyjnych o Departamencie Q duńskiej policji. Prawa do nich zostały natychmiast sprzedane za granicę, w tym na rynki anglojęzyczne. Trzy części wydano już w Niemczech, gdzie utrzymują się w czołówce list bestsellerów. Prawa do ich sfilmowania kupiła wytwórnia Zentropa Larsa von Triera.

Jakub Małecki, jeden z najzdolniejszych młodych pisarzy, mistrzowsko łączy gatunki literackie, oferując brawurową mieszankę powieści obyczajowej, groteski i magicznego realizmu. Młode małżeństwo przeżywające kryzys, kobieta pogodzona ze śmiercią i pijak topiący w butelce swoją straszną przeszłość – niespodziewanie tracą życia, które znali. Na tle ludzkich losów czają się potwory: my sami, w odbiciu, widziani oczyma innych.

seria: Kontrapunkty

Jakub Małecki (ur. 1982). Debiutował w 2007 roku, jest autorem kilkunastu opowiadań drukowanych w prasie i antologiach. Opublikował cztery książki: "Błędy" (2008), "Przemytnik cudu" (2008), "Zaksięgowani" (2009) i "Dżozef" (2011). Był nominowany do Nagrody im. Janusza A. Zajdla za rok 2009.

Mieszka w Poznaniu z żoną Martą i kotem Melmanem.

Kontrapunkty

Kontrapunkty to polska proza wymykająca się ze schematów, uciekająca z szufladek. Łączy walory literackie z niekonwencjonalnymi fabułami. Kontrapunkty tworzą przestrzeń do mówienia o rzeczach ważnych, oczarowując czytelnika piękną frazą i niejednoznacznością interpretacji.

W serii dotychczas ukazało się:

Tak jest dobrze Szczepana Twardocha

Już 21 października zabrzmi powergraphowy Głos Lema. Mówić nim będą – o Lemie, Lemem, Lemowi – znakomici pisarze: Cyran, Gütsche, Haka, Kosik, Miszczak, Nowak, Orkan, Orliński, Paliński, Piskorski, Podrzucki i Skalska. Wstęp napisał Jacek Dukaj, opieką redakcyjną teksty otoczył Michał Cetnarowski, a okładkę zaprojektował Rafał Kosik.